Posłanka Katarzyna Kotula

Stenogram

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (druki nr 1175 i 1183).

Minister do Spraw Równości Katarzyna Kotula:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! (Gwar na sali)

    Marszałek:

    Bardzo proszę państwa o ciszę.

    Minister do Spraw Równości Katarzyna Kotula:

    Fakty, nie emocje. (Gwar na sali, dzwonek)

    Panowie z Konfederacji, panie i panowie z Prawa i Sprawiedliwości, to wy obecni na tej sali podpisaliście się pod wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, który w konsekwencji państwa inicjatywy...

    (Poseł Krzysztof Bosak: Bronił życia dzieci.)

    To wy o to prosiliście, to wolą i decyzją waszego prezesa Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok, który zlikwidował przesłankę, która pozwalała na przerywanie ciąży w przypadku wad genetycznych.

    (Głos z sali: O czym pani mówi?)

    I co ciekawe, ta przesłanka miała swój limit.

    (Poseł Barbara Bartuś: I dlatego zabito w 9. miesiącu dziecko?)

    Pani nie zakrzyczy dzisiaj sumienia. Wiem, że wiecie, że macie tę sprawę dzisiaj... To wy ponosicie za nią odpowiedzialność. To po pierwsze.

    (Głos z sali: Pani sumienia nie ma.)

    Po drugie, chciałabym, żeby w sprawie pani Anity jako ostatnie wybrzmiały jednak jej, a nie nasze słowa, bo to jej życie jest ważniejsze.

    (Poseł Krzysztof Bosak: Każdy ma prawo do życia.)

    Cytuję: myślałam, że nic gorszego od dwóch strat ciąż, moich dzieci, mnie nie spotka, a jednak się myliłam. Krzyczę o pomoc, a jej nie otrzymuję. Proszę więc, byście wezwali kogoś, kto pomoże. Jak mam się pogodzić z nieuleczalną chorobą typu drugiego - śmiertelnego?

    (Poseł Joanna Borowiak: Miała pomoc zagwarantowaną.)

    Jak mam żyć, wiedząc, że moje dziecko umrze?

    Pani poseł, wstyd, że chce pani dzisiaj oceniać inną kobietę, która otrzymała pomoc.

    (Głos z sali: Nie zabijaj.)

    Trochę szacunku dla innych kobiet, to przede wszystkim. (Oklaski)

    (Głos z sali: A wy co zrobiliście?)