Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (druki nr 1859 i 1992).
Szanowny Panie Marszałku! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Zaraz powiem, panie marszałku, jak będziemy głosować.
Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego dotyczące druku sejmowego nr 1859 w zakresie rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej.
To ustawa techniczna, porządkująca, precyzująca i uskuteczniająca porządek prawny w naszym państwie. Jej wprowadzenie wymaga zmian w kilku ustawach, m.in. przenosi się z ustawy o działalności lobbingowej do ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów regulacje dotyczące obowiązku prac legislacyjnych. To obowiązek dla Rady Ministrów, prezesa Rady Ministrów oraz ministrów. W tej samej ustawie dla sekretarza do spraw parlamentarnych określa się zakres zadań na nim spoczywających. To jest ważne, aby ze względu na funkcjonowanie państwa czytelnie wyglądała współpraca między rządem a parlamentem. Wreszcie reguluje się kwestie dotyczące zakresu informatyzacji sektora publicznego, innowacji cyfrowych, rozwoju społeczeństwa informacyjnego oraz przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu. Za te kwestie będzie odpowiadał właściwy minister, a nie jak do tej pory prezes Rady Ministrów. Dlatego uchyla się art. 10c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów.
W ustawie o Radzie Ministrów dodaje się do art. 12 ust. 1a, na mocy którego w drodze zarządzenia można będzie ustanowić organy pomocnicze prezesa Rady Ministrów w osobach pełnomocników prezesa Rady Ministrów. Dodaje się nowe zadania dla Rządowego Centrum Legislacji, polegające na zapewnieniu dostępu do informacji o prawie oraz o przebiegu rządowego procesu legislacyjnego. Ponadto dodaje się zapisy, na mocy których Rządowe Centrum Legislacji prowadzi aplikację legislacyjną. Zmienia się art. 39 ust. 1a i uchyla się ust. 1aa ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów celem uniknięcia nieścisłości w zakresie obsługi ministerstwa kierującego działem administracji rządowej w zakresie ministerstwa lub innego urzędu.
Dodaje się art. 4aa do ustawy o informatyzacji podmiotów regulujących zadania publiczne, by w uzasadnionym i istotnym interesie bezpieczeństwa państwa premier mógł powierzyć informatyczną obsługę kancelarii centrum obsługi informatycznej. Sprawę równego traktowania będzie realizował członek Rady Ministrów, sekretarz lub podsekretarz stanu albo pełnomocnik rządu do spraw równości. Będzie powoływany i odwoływany przez prezesa Rady Ministrów i będzie jemu podlegał bezpośrednio. Natomiast sprawy z zakresu polityki senioralnej będzie nadzorował minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego albo pełnomocnik rządu, jeżeli zostanie powołany.
Dodanie ust. 4 w art. 8a ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym z dnia 16 grudnia 2016 r. sprawi, że prezes Rady Ministrów pozyska informacje od ministra do spraw aktywów państwowych w celu właściwej koordynacji i nadzoru nad Skarbem Państwa.
Co istotne, również Zespół Pomocy Humanitarno-Medycznej przechodzi z kompetencji szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do kompetencji ministra zdrowia. Na poprzednim posiedzeniu, kiedy pochylaliśmy się nad tym projektem ustawy, pytałam o kwestie związane z koniecznością przeniesienia nadzoru nad zespołem pomocy humanitarnej do spraw ministra zdrowia. Nie uzyskałam na to odpowiedzi. Uważam, że ze względu na charakter i specyfikę pracy tego zespołu, możliwości i doświadczenie, którym dysponują, powinni pozostać tak jak do tej pory w zarządzie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Wysoka Izbo! Szanowny Panie Marszałku! Mój klub popiera rozwiązania zawarte w tej ustawie. Uważam również, że każda zmiana porządkująca i doprecyzowująca zadania administracji państwowej służy państwu i jego obywatelom. Bardzo dziękuję. (Oklaski)